ابن عباس گفت : ناروا به كسى مى گويند كه براي أو ده فضيلت است كه براي احدى نيست : 1 ) در جنگ خيبر كه ( ديگران رفتند وعاجزانه برگشتند ) رسول خدا فرمود : كسى را مى فرستم كه هرگز خدا أو را خوار وذليل نكرد ، أو دوست دارد خدا ورسول را ، وخدا ورسول دوستدار أو هستند . همگى گردن كشيدند كه چنين كسى كيست ؟ پس فرمود : على كجاست ؟ آن حضرت با چشم رمد ديده آمد ، بعد از شفاى چشم به دست رسول خدا ، آن حضرت رايت را سه مرتبه به اهتزاز در آورد وبه دست على ( عليه السلام ) داد . 2 ) رسول خدا فلانى را به سوره ء توبه به جانب مشركين فرستاد ، پس على را پشت سر أو فرستاد وسوره را از أو گرفت ، وفرمود سوره را نمى برد مگر مردى كه أو از من است ومن از اويم . 3 ) رسول خدا فرمود : كدام يك از شما با من در دنيا وآخرت موالات مى كنيد ؟ كسى نپذيرفت ، به على فرمود : تو ولى من هستى در دنيا وآخرت . 4 ) على أول كسى بود كه ايمان آورد بعد از خديجة . 5 ) رسول خدا جامهء خود را بر چهار نفر انداخت بر على وفاطمه وحسن وحسين ( عليه السلام ) وفرمود : ( إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم تطهيرا ) 6 ) على آن كسى بود كه جان خود را فداى جان رسول خدا كرد وجامهء أو را پوشيد وشب بر جاى أو خوابيد ، وتا صبح مشركين به گمان پيغمبر أو را سنگباران كردند . 7 ) در غزوه ء تبوك على را در مدينه به جاى خود گذاشت ، چون از فراق رسول خدا در آن سفر گريه كرد ، فرمود : آيا راضى نمى شوى كه منزلت تو نسبت به من همان منزلت هارون باشد نسبت به موسى ، مگر آن كه بعد از من پيغمبرى نيست ، همانا سزاوار نيست كه من بروم مگر اين كه تو خليفهء من باشى . 8 ) رسول خدا به على فرمود : تو بعد از من ولى هر مؤمن ومؤمنه هستى .